دارم سعى میکنم یاد بگیرم آدم ها رو همانطورى که هستند دوست داشته باشم و بپذیرم .یاد بگیرم بابت رفتارشون آن ها رو قضاوت نکنم .تا وقتى از آینده خودم اطمینانى ندارم ،هیچوقت دلیل بدى هایشان رو قضاوت و دلیل خوبى هایشان رو سوال نکنم.خوبى که بدون بدى باشه مفهومى نداره،وقتى دروغى نباشه راستى معنایى نداره،حتى روز هم بدون شب بى معناست.اگر قرار باشه من و تو هم یکى باشیم،دیگه نه منى هست نه تویى!

+شاید یکى از بهترین موسیقى هاى بى کلامى که تا به حال شنیدم :