خوشا فَصلی کِه دور از غم
 
هَمَه کَه شُنَه وا شُنَه
 
دَست وا دَست، سایَه وا سایَه
 
شارَفتَه خُنَه وا خُنَه
 
خَزُن زَرد ایسالُن نُوبَتی تَمُنِن
 
بَهار از راه اَرسیدِن زندِگی چه جُنِن

 

ابراهیم منصفى