اگر بخواهم لیستى از نقطه ضعف هایم بنویسم شاید وابستگى شدیدم به آدمها پررنگترین و مهم ترینش باشه. به شدت به آمهاى اطرافم وابسته هستم و شاید این چیزى هست که بابتش بیشترین ضربه ها رو خوردم .وقتى به آدمى و وجودش وابسته میشم تنها چیزى که از اون آدم میبینم خوبى ها و زیبایى هاشه و درعوض اشتباهات و رفتار هاى نابجاش برایم بقدرى کمرنگ جلوه میکنند که کاملا از چشمم مى افتند. آدم حتى وقتى که مدتى رو با گل توى گلدونش سپرى میکنه، دلبسته اش میشه، باهاش حرف میزنه، قربون صدقش میره، برایش میخونه و وقتى هم که ازش دوره نگرانش میشه که نکنه آب بهش کم برسه، نکنه نورش کافى نباشه و یا اینکه جایش مناسب نباشه. کاش میتونستم بفهمم چه دل گنده اى دارند این آدمهایى که راحت دل کندن و راحت فراموش کردن رو از بر هستند. من اما از اون دسته آدم هایى هستم که ساده باور میکنند، در عین رک بودن راحت قهر نمیکنند و تا بدى نبینند بدى رو باور نمیکنند. همون هایى که حاضرند در مقابل، تمام وقت و انرژى و حتى غرورشون رو براى آدم هاى مهم زندگیشون فدا کنند ولى امان از وقتى که این ویژگى بشه نقطه ضعف عیانشون و اسباب دم دستى براى آزار روح و روان و بهم ریختن زندگیشون! کارى که این روزها از مهارت هاى مثال زدنیه خیلى هاست. مبادا روزى برسه که این بدى ها به نتیجه برسه چون اون موقعست که ورق برمیگرده و همون آدمهاى دلنازک، میشوند کسانى که راحت میگذرند اما نه میبخشند و نه فراموش میکنند. کسانى که براى رسیدن به این مرحله باید مهر باطل بزرگى بر روى بسیارى از باورهاى خودشان بزنند و این فقط مرگ یک باور و خاطره نیست بلکه زوال خود اونهاست. اگر به این آدمها در زندگیتون برخوردید سعى کنید دلشون رو نشکنید چون شما شاید متوجه نشید اما خیلى چیزها ممکنه در درون اون آدم نابود بشه که دیگه هیچ وقت ترمیم و مثل سابق نشه.


+ببخشید که این چند وقت شرایط جورى نبود و نتونستم به وبلاگهاتون سر بزنم و خیلى ممنونم بابت اینکه این مدت اینقدر به من لطف داشتید و دارید.